07-11-08

'Rechten van gevangenen': brief van 22.10.08


Omzend22.10.08.Mertens1.mail-4Omzend22.10.08.Mertens.mail-2

Omdat men in de gevangenissen van Brugge en Turnhout nauwelijks aandacht besteedde aan de gezondheidsproblemen van Marcel Vervloesem (de gevangenis van Brugge 'vergat' zelfs het medisch dossier van Marcel Vervloesem mee te geven toen deze terug naar de gevangenis van Turnhout werd overgebracht waardoor deze gedurende 2 dagen geen insuline voor zijn zware suikerziekte kreeg), overleed de Morkhoven-activist bijna op vrijdag 31.10.2008.
De MUG en de 100-dienst wisten hem na 1 uur werken in de gevangenis van Turnhout, te redden.
In het St. Elisabethziekenhuis van Turnhout werd er nog eens zes uur lang gewerkt om hem erdoor te krijgen. Marcel Vervloesem werd daarbij aan een hartmachine en tal van andere toestellen verbonden.
Enkele dagen later bleek hij het gehaald te hebben alhoewel een speciaal apparaat bij de minste hartproblemen alarm moest slaan en zijn suikerspiegel op zaterdag 1.11.2008 en zondag 2.11.2008 nog even naar 40 tuimelde, wat een gevaarlijk dieptepunt is te noemen.

Op dinsdag 4.11.2008 werd Marcel Vervloesem reeds in het grootste geheim en zonder dat zijn dochter werd verwittigd, naar de ziekenboeg van de gevangenis te Brugge gebracht.

Op donderdag 6.11.2008 vernam de Werkgroep Morkhoven van Marcel Vervloesem dat hij nu twee lekkende hartkleppen heeft (wat een operatie noodzakelijk maakt) en dat hij nu ook aan bloedarmoede lijdt wat hem weerloos maakt tegen bepaalde infectieziekten.
Zijn benen zitten, zo te zien, nog steeds volgestapeld met vocht.

Wat Marcel Vervloesem met zijn hartziekte, zware suikerziekte, kanker, bloedarmoede, en andere gezondheidsproblemen nog in de gevangenis zit te doen, is een vraagteken. Misschien behoort dit tot de plannen van justitieminister Vandeurzen om bijkomende gevangenissen te bouwen ofwel beleeft de justitieminister een sadistisch genoegen aan dergelijke opsluitingen.

Belangrijk in deze zaak is dat Vandeurzen, als oud-ziekenhuisdirecteur, reeds op 9.9.2008 verhinderde dat Marcel Vervloesem naar het ziekenhuis in Turnhout werd overgebracht en er de voorkeur aan gaf dat de activist gedurende een maand lang in een onverluchte isoleercel in de gevangenis van Brugge werd opgesloten waarbij hij geen enkel contact met medegevangenen mocht hebben.

De zaak wordt nog merkwaardiger als men weet dat Vandeurzen in antwoord op een parlementaire vraag ontkende dat de ontlastende stukken uit het strafdossier van Marcel Vervloesem verdwenen waren waardoor deze veroordeeld werd op basis van een onvolledig dossier. De schriftelijke bevestiging van deze verdwijningen door de Hoge Raad voor de Justitie, werd hem bij die gelegenheid letterlijk onder de neus geschoven.
Vandeurzen wil ook geen onderzoek laten instellen.
Het is dus duidelijk dat Vandeurzen de magistraten die voor deze verdwijningen en de verdwijningen van de cd-roms Zandvoort op het hof van beroep te Antwerpen verantwoordelijk zijn, wil beschermen.
Dit maakt waarschijnlijk deel uit van zijn 'gigantisch hervormingsplan' voor justitie.

Vandeurzen discrimineert ook heel wat gevangenen om het vertrouwen van de burger in justitie te herstellen.
De voormaiige politieinspecteur Bart Debie van het Vlaams Belang die tot vier jaar gevangenis werd veroordeeld, mocht reeds na 1 dag gevangenisstraf, de gevangenis weer verlaten en wacht nu thuis op een electronische enkelband terwijl honderden gevangenen hun straf tot de laatste dag moeten uitzitten en op geen electronische enkelband moeten rekenen.

Het klinkt misschien beledigend maar diegenen die de gevangenissen laten bouwen, horen soms zelf in de gevangenis thuis.